Bir projedeki uç nokta test senaryoları ve test durumları artmaya devam ettiğinde, bunları tek tek yönetme ve çalıştırma maliyeti hızla yükselir. Kaliteyi korumak için tasarlanan otomatik test, kendi başına bir bakım yükü haline gelebilir.
Geleneksel olarak, ekipler test durumlarını manuel olarak seçer. Bir proje çok sayıda test durumu ve test senaryosu biriktirdiğinde, hangilerinin dahil edileceğine ve regresyon için hangilerinin çalıştırılacağına manuel olarak karar vermek ağır bir manuel iş haline gelir.
Apidog Test Paketleri bu durumu dinamik bir yaklaşımla ele alır. Paket, katı bir şekilde kimlikleri depolamak yerine, bir dizi filtre kuralı depolar; örneğin, klasöre, etikete, önceliğe veya koşulların bir kombinasyonuna göre.
Her çalıştırmadan önce, test paketi bu kurallara uyan tüm test durumlarını ve test senaryolarını otomatik olarak bir araya getirir. Siz test yazmaya ve etiket uygulamaya odaklanabilirsiniz; yeni test varlıkları otomatik olarak alınır ve gerçekten denetimsiz sürekli entegrasyon için CI/CD hattınıza akar.
Tüm yürütme sonuçları, daha kolay analiz ve sorun giderme için tek bir toplu raporda özetlenir.
İlk Test Paketinizi Oluşturun ve Düzenleyin
Apidog'u en son sürüme güncelledikten sonra, Testler modülünü açın ve Test Paketi bölümünü bulun. Yanındaki ... menüsüne tıklayın ve Test Paketi Oluştur'u seçin.
Açılır pencerede, açıklayıcı bir ad girin ve öncelik veya etiketler gibi seçenekleri ayarlayın. Boş bir test paketi oluşturulur.
Ardından, pakete içerik ekleyin. Bir test paketi, tek tek uç nokta test durumlarını veya birden çok test adımından oluşan test senaryolarını içerebilir.
Test İçeriği Ekleme: Statik ve Dinamik
Uç Nokta Test Durumu Ekle veya Test Senaryosu Ekle'ye tıkladığınızda, Statik veya Dinamik modu seçebilirsiniz. Bu modlar, paketin ne çalıştıracağına nasıl karar verdiğini belirler ve farklı bakım ve test hedeflerine uygun düşer.
Statik mod, çalıştırılacak öğelerin tam setini sabitler. Statik modda belirli test durumlarını seçtiğinizde, sistem bu test durumlarının benzersiz kimliklerini saklar. Aynı klasöre daha sonra yeni test durumları eklenirse veya test durumları taşınırsa, paketin yürütme kapsamı değişmez. Davranış belirlidir ve her çalıştırmada aynıdır.
Dinamik mod farklı çalışır. Belirli test durumu kimliklerini saklamaz; bunun yerine "belirli bir klasördeki tüm test durumları" veya "etiketi 'anlamsal-geçerli' olan tüm test durumları" veya "P0 öncelikli tüm test senaryoları" gibi filtre kurallarını saklar.
Dinamik modda, test paketi her çalıştığında, sistem bu kuralları kullanarak projeyi yeniden tarar ve o anda eşleşen tüm test durumlarını dahil eder. Özellikleri (klasör, etiketler, öncelik) kurallarla eşleşen herhangi bir test durumu veya senaryosu otomatik olarak dahil edilir.
Statik mi Dinamik Mod mu: Nasıl Seçilir?
Hiçbir mod evrensel olarak daha iyi değildir; farklı ihtiyaçlara hizmet ederler. Seçim, paketin zaman içinde nasıl davranmasını istediğinize bağlıdır.
Sıkıca belirlenmiş, özel testler için (örneğin, sabit bir regresyon seti), statik mod daha öngörülebilirdir. Sürekli iterasyon ve "otomatik ekleme" regresyonu veya duman testi için dinamik mod bakımı büyük ölçüde azaltır.
İki modun hızlı bir karşılaştırması için aşağıdaki tabloya bakınız:
| Yön | Statik Mod | Dinamik Mod |
|---|---|---|
| Çekirdek mantık | Belirli test durumu kimliklerini saklar | Filtre kurallarını saklar (klasör, etiketler, öncelik vb.) |
| Zamanla içerik | Manuel olarak değiştirmedikçe sabittir | Eşleşen test durumları eklendiğinde veya çıkarıldığında otomatik olarak güncellenir |
| Bakım maliyeti | Daha yüksek; yeni test durumları manuel olarak eklenmelidir | Daha düşük; kuralları bir kez ayarlayın, sonra çalıştırmalar senkronize kalır |
| Tipik kullanım | Hata düzeltme doğrulama, temel yol stabilitesi, uyumluluk testi | Tam regresyon, duman testleri, sürüm kabulü |
Yürütme Sırası ve Gelişmiş Yapılandırma
İçerik ekledikten sonra, sürükleyerek orkestrasyon listesindeki öğelerin sırasını değiştirebilirsiniz.
Her yürütme öğesi (örneğin, test senaryosu) için, sağdaki seçenekler aracılığıyla çalıştırma davranışını daha ayrıntılı olarak kontrol edebilirsiniz.
Örneğin, Hata Durumunda, bir adım başarısız olduğunda devam edip etmeyeceğinizi, mevcut turu atlayıp atlamayacağınızı veya tüm çalıştırmayı durdurup durdurmayacağınızı seçmenize olanak tanır. İterasyonlar, basit stabilite kontrolleri için tüm paketi birden çok kez çalıştırmanıza olanak tanır. Birlikte, bu seçenekler bir test paketini sadece bir test durumu koleksiyonu değil, kontrol edilebilir bir yürütme akışı haline getirir.
Test Paketlerini Çalıştırma
Test paketi kurulduktan sonra, aşamanıza ve ortamınıza bağlı olarak yerel manuel çalıştırmalardan bulut tabanlı otomasyona kadar çeşitli şekillerde çalıştırabilirsiniz.
Test Paketlerini Yerel Olarak Çalıştırma
En doğrudan yol, Apidog istemcisinde Çalıştır'a tıklamaktır. Yürütme yerel makinenizden çalışır ve geliştirme ve hata ayıklama sırasında küçük, hızlı kontroller için uygundur. Çalıştırma yapılandırmasında, çalıştırma ortamını değiştirebilir ve çalıştırma bittiğinde bir bildirim ayarlayabilirsiniz.
Çalıştırma tamamlandığında, Apidog bir test raporu oluşturur ve bunu kullanıcı arayüzünde gösterir. Rapor, her uç nokta test durumunu ve test senaryosunu yürütme sırasına göre, açık geçme/kalma durumuyla listeler. Daha fazla ayrıntı için tek tek öğeleri açabilirsiniz.
CLI Aracılığıyla Test Paketlerini Çalıştırma
Daha büyük test setleri veya başsız ortamlar (örneğin, GUI'si olmayan sunucular) için Apidog CLI daha iyi bir seçenektir. Apidog'un test yürütmesini herhangi bir terminale getirir.
CLI aracılığıyla çalıştırmak için, Apidog CLI'yi yükleyin ve güncel olduğundan emin olun. Ardından, test paketinin CI/CD sekmesinde, oluşturulan komutu kullanın:
Paketi çalıştırmak ve kullanıcı arayüzündekiyle aynı akışı ve sonuçları görmek için bu komutu terminalinize kopyalayın.
Çalıştırma bittiğinde, mevcut dizinde apidog-reports/ adında bir klasör oluşturulur ve HTML test raporunu içerir.
CLI aracılığıyla çalıştırma, CI/CD entegrasyonunun temelini oluşturur. Bu komutu Jenkins, GitLab CI veya GitHub Actions'a takabilir ve kod birleştirme gibi kilit noktalarda regresyon testlerini tetikleyebilirsiniz.
Zamanlanmış Görevler Aracılığıyla Test Paketlerini Çalıştırma
Apidog Zamanlanmış Görevler'i destekler. Test paketinin Zamanlanmış Görevler sekmesinde bir görev oluşturun ve çalıştırma zamanlamasını ve çalıştırma ortamını ayarlayın.
Yerel çalıştırmalardan farklı olarak, zamanlanmış görevler bir kendi kendine barındırılan Çalıştırıcı üzerinde çalışmalıdır.
Çalıştırıcı, ekibinizin dahili bir sunucuya dağıtabileceği hafif bir programdır. Bir Çalıştırıcı kullanmak, yerel makineler kapalı veya erişilemez olduğunda hataları önler ve daha büyük test çalıştırmaları için sunucunun kaynaklarını kullanmanıza olanak tanır.
Bir zamanlanmış görev yapılandırıldıktan sonra, Apidog test paketini Çalıştırıcı üzerinde belirtilen zamanlarda çalıştırır ve çalıştırma geçmişini ve raporlarını yükler. Ayrıca, bir sorun oluştuğunda doğru kişilerin hızlı bir şekilde uyarılması için hata bildirimlerini de yapılandırabilirsiniz.
Özet
Statik ve dinamik düzenleme ile özel testleri sıkıca kapsama alanında tutabilir ve regresyon paketlerinin projenizle birlikte otomatik olarak büyümesini sağlayabilirsiniz, sürekli manuel güncellemelere gerek kalmadan. Yerel çalıştırmalar, CLI entegrasyonu ve zamanlanmış görevlerle birleştirildiğinde, test paketleri iş akışınızın her aşamasına uyabilir; geliştirmedeki hızlı kontrollerden CI/CD'deki otomatik regresyona ve üretimdeki zamanlanmış kontrollere kadar.
Test paketleri hakkında daha fazla bilgi için Apidog belgelerine bakınız. İlk test paketinizi oluşturmayı, mevcut testlerinizi düzenlemeyi ve sürdürülebilir bir otomatik regresyon kurulumunu adım adım oluşturmayı deneyin.